Archidiecezja w Chartumie od 1986 roku realizuje inicjatywę edukacyjną dla dzieci uchodźców z południa, którzy wygnani przez wojnę domową musieli opuścić swoje domy.

Akcja pomocy edukacyjnej ruszyła w 1986 roku, od początku umożliwiła naukę 8.500 uczniom szkół podstawowych, w klasach od pierwszej do trzeciej. W latach 1991 - 1992 liczba uchodźców mieszkających w obozach w wyniku nasilających się walk pomiędzy wojskami rządowymi a powstańcami SPLA z południa kraju znacząco się zwiększyła.

Kościół musiał szybko zareagować, nadal kontynuował projekt edukacyjny i w 2000 roku uczniowie mieli już do dyspozycji system kształcenia przez osiem klas, dodatkowo utworzono pierwsze przedszkola.

Na stan obecny funkcjonuje już 65 szkół podstawowych, 90 przedszkoli, którymi opiekują się wspólnota księży i siostry Zgromadzenia Comboni. Szkoły działają prężnie, na tyle, na ile mogą spełniać standardy wytyczone przez Ministerstwo Edukacji.

To jedyne miejsce gdzie dzieci mogą dowiedzieć się coś na temat swej wiary chrześcijańskiej, o Bogu i Kościele, ponieważ w kraju obowiązuje prawo islamu, szariat. Ponieważ 6,5% uczniów w obozach dla uchodźców stanowią muzułmanie, w ich przypadku zajęcia religii prowadzą nauczyciele ze szkół państwowych.

Sytuację finansową inicjatywy można określić jako bliską upadku i bankructwa. Archidiecezja nie jest w stanie wyposażyć uczniów w książki, zeszyty i ołówki, wynagradzać nauczycieli, którzy działają na wpół charytatywnie.

Biskup Daniel Adwok Marko Kur zwrócił się z apelem do naszej organizacji prosząc o pomoc: „Bez tego programu nigdy byśmy nie mogli wyedukować dzieci uchodźców. Z całego serca mamy nadzieję, że kiedyś nadejdzie powszechny i trwały pokój dla Sudanu."

Kiedy dowiedzieliśmy się o tym, postanowiliśmy nie dopuścić do upadku tej idei.

Pomoc Kościołowi w Potrzebie zaangażowała się w ten projekt, obiecując przekazać Archidiecezji w tym roku 250.000 zł na utrzymanie szkół.